zaterdag 23 januari 2016

Aflevering 13 - Beatrijspad 13

zaterdag 23 januari 2016


Beatrijspad 13

Na lang dubben
vanmorgen de stoute schoenen aangetrokken. 
En een afspraak gemaakt 
met de huidige bewoner.

Het dubben had te maken met de huurprijs.
740 euro !
Ik ken het complex en het staat op mijn top vier.
Helaas zijn de huren voor de nieuwbouwprojecten
in januari met 60 euro verhoogd.

Het moet wel een droomhuis zijn.
Voor ik besluit met veel minder budget 
te gaan rondkomen.
Ik sta nummer 1 
dus ik hoef alleen maar JA te zeggen!

Het appartement is op de benedenverdieping.
Maar het complex ligt niet gelijk met de straatkant.
De mevrouw die er woont is al 
bezig met inpakken.
Zij gaat samenwonen in hetzelfde 
complex.

Vragen worden wat nors beantwoord.
'Wat verbruikt u aan energie voor de vloerverwarming?'
Weet ik niet, ik heb hier amper gewoond.
Wel is ze er op gebrand dat ik de 
vloerbedekking e.d. ga overnemen.

De huiskamer met een grootte van een balzaal,
heeft -lijkt het- witte plavuizen.
Maar het is laminaat.
Het huis ziet er keurig en nieuw uit.
Maar niet mijn smaak.

Ik vraag of ik de gordijnen mag opendoen.
Wil dolgraag naar het terras kijken.


Dan snap ik opeens waarom er gordijnen hangen,
van vloer tot plafond.
Vanaf het terras kijk je de parkeergarage in.


Ik knap er gelijk op af.
Wat best een opluchting is,
want de tobberijen of ik de huurprijs kan opbrengen,
 blijfven dwarrelen in mijn kop.

Het complex is mooi.
Maar de ligging van dit appartement niet.



Pas buiten durf ik wat foto's te maken.
Ik wil zo rap mogelijk weg 
van de sikkeneurige mevrouw
en het huis met dichte gordijnen.

Ook al weet ik dat ik nooit
het uitzicht van nu kan krijgen,
blijf ik hopen op een leuke flat!















woensdag 18 november 2015

Aflevering 12 - Athenestraat 28

Woensdagmiddag 18 november 2015

Athenestraat 28

In mijn herinnering 
is het een flat met een drempel.
Ik roep de hulp in van Irene.
Zij heeft voor haar schuur een stalen drempel liggen.
Helaas ligt die muurvast.

Irene mailt een optie voor een drempel,
gezien bij Eigen Huis en Tuin.
Te koop bij Praxis.



EUREKA !
Zoiets heb ik naast de blokhut liggen.
Ooit gekregen van de Gemeente Hellevoetsluis.
Weggehaald omdat ik 
tijdens een vorstperiode op mijn snufferd ging.
Die drempels werden spekglad.
Irene helpt mij het gevaarte 
in de auto tillen.

Joëlla gaat mee.
Het is een seniorencomplex met lift.
Maar geen brede deuren.

We wachten in de hal.
Er komt een ouder echtpaar binnen.
Een kabouterachtige man met
een wijde regenbroek op drie kwart lengte.
Een grote buideltas 
strak om zijn middel.gebonden.
Hij is in het gezelschap 
van een donkere vrouw.

Jij hier wonen?
vraagt de vrouw.
Zij wijst naar Joëlla.
Nee, ik wil hier misschien wonen,
maar mijn dochter wil graag op visite komen.
We gaan kijken of zij naar binnen kan.

Jij beter beneden wonen.
Jij meer kinderen?
Ja en u?
Wij geen kinderen.
Ik twee dochters in Singapore.
Zie ik nooit.
Ja ja, zegt de man.
Ik zag haar bij het Leger des Heils.
en dacht
Die is voor mij!

Joëlla wordt er ongemakkelijk van.
We worden gered door de woonconsulent.
De aardige meneer die mij 
vaker in de weer zag met de centimeter.
Hij helpt mij de drempelhulp 
uit de auto te tillen.

Voordat ik er erg in heb
kart Joëlla het huis binnen.
De galerij is opgehoogd
er is slechts een kleine overgang 
na de drempel.
De drempel zelf is op galerij hoogte.
Het vergt stuurmanskunst,
maar het lukt!


De flat is niet leeg geruimd.
Er ligt donkere vloerbedekking.
Een zoon van de bewoners
vertelt dat zijn vader overleden is
en zijn moeder in een een verpleeghuis
is gaan wonen.

Ik ril een beetje als ik
de verdorde grafkransen op het balkon zie liggen.



De locatie is fantastisch
tegenover de bioscoop en stadstheater.
Toch vind ik de flat somber.
Misschien moet ik stoppen
met het vergelijken van de woningen 
met mijn eigen huis?

Nummer één aanvaardt het huis.
Ik sta op vier.
Aan Joëlla moet ik uitleggen
dat de volgorde niks voorstelt.
Helaas ben ik geen nummer drie
bij een volgend aanbod.
Als er meer mensen reageren,
die langer op de wachtlijst staan
of urgentie hebben.
Kan ik zo maar weer zakken in de rating.

Ik ben blij dat Joëlla de flat kan in komen.
Toch voel ik mij wat teleurgesteld.
Komt dat dat ik de flat toch
somber vind qua licht?

Een paar dagen later
bekijk het filmpje op youtube.
Van diverse seniorencomplexen
heeft de woningcoöperatie mensen
geïnterviewd in hun woning.

Een vrolijke moderne oma
heeft dit appartement
heerlijk licht aangekleed
en gemeubileerd.
Ik word er vrolijk van.
De Athenestraat mag toch op 
mijn voorkeurslijstje blijven staan.













dinsdag 8 september 2015

Aflevering 11 - Bijdorplaan 491


Dinsdag 8 september 2015

Bijdorplaan 491

Vandaag kijk ik nogmaals rond in dit complex.
Met een frisse blik.

In maart 2015 was het mijn eerste kennismaking
met een huis in Zoetermeer.
Ik vond het helemaal niks.
Te modern, geen balkon, het
leek teveel op een kantoor.


Inmiddels ben ik tien huizen verder.
Te kleine huizen.
Verwaarloosde appartementen.
Te ver van het centrum.
Niet rolstoeltoegankelijk.

Ik doe er zeven minuten over op de fiets.
Kan me nu beter oriënteren.
Ik spreek een dame aan.
Zij loopt wat in het rond te kijken.
We raken aan de praat.
En wachten op een bankje.

Zij woont op de Griekenlandlaan.
O… in één van de drie vierkante flatjes?
Nee ik woon in de grote flat.
Met vier kamers.
Ik kwam daar met mijn kinderen wonen.
En woon nu alleen.
De woningcorporatie zet steeds
nieuwe en nog grotere antennes op het dak.
Daar vangen zij veel geld voor.
De bewoners van de flat hebben er last van.
Oorsuizen, hoofdpijn en andere lichamelijke klachten.
Vestia doet er niets aan.
Ondanks vele brieven en klachtprocedures.

De woningconsulent arriveert.
Zodra ik de flat instap ervaar ik de
ruimte van achtenzestig vierkante meters.
Alle hinderpalen vallen weg.
Ook de hoge huur.
Liever beknibbelen met euro's.
Dan beknibbelen met ruimte.


Luxe zonneschermen.
Vloerverwarming.



Helaas ben ik nummer tien.
Nummer één aanvaardt de flat direct.
Geef hen geen ongelijk!

Vanaf nu is het wachten tot ik aan de buurt ben.
Ik heb nu een top VIER
Schoutenhoek, Bijdorplaan, Nassaulaan en Athenestraat.





vrijdag 4 september 2015

Aflevering 10 - Duitslandlaan 292

Donderdagmiddag 3 september 2015

Duitslandlaan 292

Samen met Joëlla ga ik naar de bezichtiging.
Het gebouw de  Leliënborgh heeft
twee ingangen.
Het is een groot seniorencomplex in het stadshart.
We gaan van de ene ingang naar de andere
op zoek naar 229.
Dat huis lijkt niet te bestaan?



Ik zie twee heren met aktetas.
Bent u van woningcorporatie Mooiland?
Wij zoeken nummer 229.
U bent denk ik in de war?
Het is nummer 292!
Waarom staat het verkeerd vermeld in
de uitnodiging?
Wij maken die uitnodiging niet… mevrouw…

Ik laat de geprinte uitnodiging zien.
De man leest hardop: Nathaliegang 229!
Potjandosie, ik ben zo in de war
Dat ik al huizen door elkaar ga halen.

We zijn de enigen en gaan met de lift
naar boven.
Joëlla kan gemakkelijk naar binnen.
De flat is donker en kijkt uit
op een parkeerplaats.
Met bomen dat dan weer wel.



Na de mooi aangeklede flat van vanmorgen
valt dit totaal in het niet.
De woonconsulent doet nog pogingen
het aantrekkelijk te maken.

Er komt een nieuw aanrechtblad, deze is beschadigd.
Is er een berging beneden?
Nee, wel een lange gang om de fietsen te stallen.
Iedereen heeft daar zo zijn eigen plaatsje.
Er wordt niet moeilijk over gedaan.
Ik wordt er achterdochtig van.
Waar wordt wel moeilijk over gedaan?

Dit is het tweede huis vandaag waar ik nee op ga zeggen.
Beneden in de hal maken we nog een praatje.
Een oude dame wacht op de taxi.
Woont u hier al lang?
Een maand of zeven.
Ik kwam van de Schoutenhoek.
(Staat hoog op mijn lijstje!)
Ik ben in een jaar tijd tweemaal verhuisd.
Ik heb met veel plezier vierentwintig jaar
In de Athenestraat gewoond.
(Staat ook hoog op mijn lijstje
en ga ik morgen naar toe)
Ik had daar nooit weg moeten gaan.
Maar ja, ik verkeek me op die mooie nieuwbouw.
Maar het was er zo stil.
Hier heb ik het wel naar mijn zin.

Joëlla en ik steken over naar het stadshart.
Eén voordeel, het complex ligt heerlijk centraal.
In de serre van het prachtige restaurant Clooney,
gaan we genieten van een drie gangen High Tea.








In de namiddag wandelen naar de Schoutenhoek.
En spreek ik de bewoners aan die op het balkon
aan klussen zijn.
Zij hebben het huis gekregen in mei.
Ik herken ze van de bezichtiging.
Ze voelen zich te koning te rijk.

Er komen daar weinig appartementen vrij.
Nogmaals ben ik blij dat ik de Nathaliegang heb geweigerd.
De huur is hier net zo hoog.
Maar het is een prachtige centrale plek.
De moeite van het wachten waard!


Aflevering 9 - Athenestraat 26



Vrijdag 4 september 2005

Athenestraat 26

Er zitten al een aantal dames in de gang te wachten.
Ik herken een mevrouw van een bezichtiging.
Dat kan niet volgens haar.
Ik ben maar één keer gaan kijken dit jaar.
Dat was in de Schoutenhoek.
O... nu herken ik u, u bent met mij meegelopen
naar de halte van de Randstadrail!

Ik maak ook een praatje met de andere dames.
Eén vrouw vertelt gister in de Duitslandlaan te zijn geweest.

Oh dan was u zeker later dan ik?
Ik was er om half twee en ben niet op het aanbod ingegaan.
Wat vond u er van?

Als ik een miljoen had zou ik het voor geven.
Echt waar?
Ja, ik woon nu in een onveilige situatie.
Ik vind het een paleis.
Maar ik weet nog niet of mijn papieren in orde zijn.
Voor sommige woningen is mijn inkomen net
vierhonderd euro per jaar te weinig.



De consulente van Vidomes is gearriveerd.
We bekijken de flat met de gerenoveerde keuken.
De badkamer staat op de nominatie vernieuwd te worden.

De flat heeft een mooi ruim balkon.
Alle balkons in dit complex liggen op het zuiden.



Maar dit is een hoekwoning met een balkon aan
de zijkant van het complex.



De flat vind ik geschikt.
Ik ben een keer met Joëlla naar het complex geweest.
Ze kon in de lift en op de galerij komen.
Helaas is de voordeur smal.
Misschien te smal volgens mijn centimetertje?
Of net aan?
De flat is gebouwd in 1980.
Niet als seniorenflat.
De lift is later aangebracht.

Ik sta nummer vijftien.
Dus hoef nog niet te beslissen.
De mevrouw in de 'onveilige situatie' gaat het eerst
de keuken in met de consulent.
Om te kijken of haar papieren in orde zijn.
Ze heeft duidelijk behoefte aan privacy.

Helaas zegt ze al snel gedag en is
de volgende aan de beurt.
Een aantal dames weigeren.
En is opeens het nummer voor mij aan de beurt!
Zo snel kan het gaan.
Begin je als nummer vijftien en ben je opeens nummer twee!
Ik hoef niet te besluiten.
Degene die aan de beurt is neemt het.

Nu maar hopen dat de mevrouw het gister aan haar
aangeboden appartement in de Duitslandlaan krijgt.
Ik ben een bofkont dat ik nog steeds heerlijk woon in Nieuwenhoorn.

donderdag 3 september 2015

Aflevering 8 - Nathaliegang 229

3 september 2015

Nathaliegang 229

Voor het eerst ontvang ik een mail.
Op 1 september 2015
De huur kan 15 september ingaan.
Beslissen voor 4 september!

Ik maak een afspraak op
donderdagochtend 3 september.
Het is de eerste keer dat ik een woning bekijk
die niet is gestript.

De dochter van de bewoner,
die onlangs op 87 jarige leeftijd is overleden,
leidt mij rond.
Zij lijkt wel een makelaar die met verve
alle voordelen opsomt.

'Mijn vader zat dolgraag in de serre.
Kijk… heeft een verwarming aan laten leggen.
In de winter was het te koud'.'



De teleurstelling dat het appartement
geen balkon heeft voelt direct minder zwaar.

'De keuken is pas vernieuwd en de badkamer
staat op nominatie vernieuwd te worden.'



Gompie…. Die keuken en badkamer zien er
mooier en schoner uit dan in mijn eigen huis!

'Mijn vader had een werkster,
Het ís goed bijgehouden.'

Het is duidelijk een rijke familie.
Ik zak in het tapijt en alles ziet er keurig uit.

'Als u de flat accepteert laten we alles liggen.
Kijk de gordijnen heb ik er al afgehaald,
maar die kunnen zo weer opgehangen worden.'

Logisch dat de familie er belang bij heeft.
Het spaart hen veel werk.
Maar het is ook verspilling om goede
spullen te vernietigen.

De twijfel maar ook een licht
gevoel van paniek slaat toe.
Wat muurverf op een paar wandjes.
Schoonmaken hoeft niet.
Overal prima vloerbedekking.
Gordijnen kan ik later vervangen naar
mijn eigen smaak.
Kortom ik kan er zo in.

Ik ken de wijk.
Joëlla had vorig jaar een optreden.
In het pas vernieuwde en leuke
winkelcentrum Rokkeveen.



Ik pieker hoe we hier naar toe waren
gekomen.
Randstadrail….liften die soms
weigeren.
Hoge huur 670 euro.
Voor die prijs kan ik beter
wachten op een woning
in het centrum.

Om mezelf een slapeloze nacht te besparen.
besluit ik vroeg in de avond niet
op het mooie aanbod in te gaan.
Het mag niet baten.
Schaapjes tellen… het helpt niks niemendal.










dinsdag 4 augustus 2015

Aflevering 7 - Nassaulaan 455


 4 augustus 2015

Nassaulaan 455

Frits is wat ongerust
Of Joëlla dat hele eind wel kan rijden
Met dat 'stokje' aan haar rolstoel.
We stappen de auto uit en daar
Komt ze al aangereden!



Er zijn veertien mensen uitgenodigd.
Niemand komt alleen.
We staan met meer dan dertig mensen
opgepropt in de hal bij de twee liften.

Er komt een dame binnen.
Zij zegt
Allemaal voor één huis?
Als de liftdeur open gaat
stapt ze brutaal 
en kordaat met rollator
de lift in.
Ik ga eerst, ik woon hier!

Het is een regenachtige dag.
De ramen zijn niet groot.
De donkerte valt me tegen.
Het uitzicht op de tweede is wel prettig.

Eén ding is zeker.
Joëlla kan makkelijk in en uit de flat rijden.


Of ik wil wonen in een omgeving
waar 'geen rollator' een uitzondering is,
daar mijmer ik nog even over na..
Ik hoef ook geen beslissing te nemen.
De mevrouw die bovenaan staat neemt de flat.

Er kwamen in korte tijd vier appartement vrij in deze aanleunflat.

Huisnummer 455 - 2e etage -  ik nummer 10 toegewezen aan 3.
Huisnummer 561 - 8e etage -   ik nummer 6   toegewezen aan 4.
Huisnummer 503 - 5e etage -   ik nummer 7   toegewezen aan 4.
Huisnummer 611 - 12e etage -ik nummer 9 toegewezen aan 4.

4 september ben ik uitgenodigd voor
de Athenestraat.
Ik sta op nummer 14 
en vind het leuk om de flat van binnen te bekijken.
Stiekem ben ik een keer met Joëlla het pand binnengegaan.
Ze kwam tot de voordeur.
Die helaas wat smal was.
Dus centimetertje mee!
Pluspunten van deze flat zijn.
Het is dichtbij het stadshart.
Alle balkons zijn gelegen op het zuiden.



vrijdag 22 mei 2015

Aflevering 6 - Bergmanstrook 167

Bergmanstrook 167

22 mei 2015

Op slechts een paar minuten fietsen
van Joëlla's appartement,
ligt het zorgcentrum voor ouderen Buytenhage.
Mooi in het groen bij een park.



De receptioniste wijst me naar
een wooncomplex wat er achter ligt.
Opgelucht denk ik
fijn een aanleunwoning met
aparte ingang!



Ik ben en blijf de enige terwijl de klok
één minuut voor negen aanwijst.
Ongerust besluit ik de coöperatie bellen.
Maar dan hoor ik opeens;
'Dag mevrouw Donker, wie probeert u te bellen?'
Het is de consulent die ik
al vaker gesproken heb.



Een knappe man met de moeilijke naam
Aziez Abdoellakhan.

Het appartement oogt ruim.
Vijftig vierkante meter.



De deuren zijn toegankelijk
voor Joëlla's rolstoel.
Het appartement is praktisch ingedeeld
met een
grote inpandige berging
 en een open keuken.




Op de site van Woonnet staan gelikte
foto's van hoe je de flat zou
kunnen inrichten.




Levensloopbestendig ten top als ik de
badkamer bekijk.





Ik ben blij het gezien te hebben,
maar ik blijf dromen van een fijne flat met drie
kamers op een 'toplocatie!’
En geef als reden van weigering op
'te klein.'

Aziez is op de hoogte van mijn wensen.
Behulpzaam kijkt hij mee terwijl
ik met mijn Ikea centimetertje
de deuren opmeet.

Hij vraagt of hij mijn quote
'droomhuis gezocht'
mag gebruiken in een column.
Hij schrijft maandelijks een blogbericht
op de site van Woonnet Haaglanden.

Hij geeft me wat adviezen over andere appartementen.
Als ik over mijn avontuur vertel over de
dertiende verdieping van de Nassaulaan, heeft
hij nog wat aanvullende informatie.

Deze locatie heeft wél een aparte ingang.
met slagboom en eigen parkeerplaats.
De ingang via het zorgcentrum Morgenster
kan je gebruiken, maar hoeft niet.
Ik ben blij dat ik naar de afspraak ben gekomen,
de mogelijkheden en onmogelijkheden
worden met elke bezichtiging duidelijker.


's Avonds spreek ik met Anita die
Joëlla komt verzorgen.
Ik vertel dat ik nog steeds last heb van de
teleurstelling van de Griekenlandlaan.

Zij heeft een ervaringsverhaal;
' het is een ramp daar die nauwe hal,
de ouders van Tom woonden daar!
Hij kon nooit zelfstandig op bezoek.
Zelfs met zijn duwrolstoel was
het een ellende om binnen te komen.

Het wordt tijd om de gedachte van
'een muurtje wegbreken'
te stoppen en de teleurstelling laten
voor wat het is.

Op naar een volgende ronde!

dinsdag 21 april 2015

Aflevering 5 - Morgenster - Nassaulaan 629


21 april 2015

Nassaulaan 629
Aanleunflat van verzorgingshuis De Morgenster

Ik ken het gebouw.
Joëlla gaf er op Kroningsdag een concert.
Als ik mijn auto parkeer,
zie ik de ernaast gelegen Morgensterkerk.


Ik stap de centrale hal binnen.
De hoop dat de verpleegafdeling een andere
ingang heeft vervliegt.
Twee stokoude dames in rolstoel schreeuwen tegen elkaar.
'Ja ja het is warm.
Ja ja ….Ik heb een lange broek aan.'

Een groepje woningzoekers klontert bij elkaar.
Geen leuke gesprekjes.
Zelf heb ik ook geen zin
om een praatje aan te knopen.
Is het de sfeer die in het gebouw heerst?

Al wachtend observeer ik de bewoners die
van buiten naar binnen lopen
om naar hun flat te gaan.
Vijf van de tien met een rollator.
Het is niet humeurverbeterend
om geconfronteerd te worden met de toekomst.
Of is het juist prettig en geruststellend
om intern te kunnen verhuizen.
En hulp - als het nodig is - dichtbij is?


Dan zie ik een sportieve zestig plus vrouw
de brievenbus open maken.
Ze heeft wandelschoenen aan.
En uit haar rugzakje steken vrolijk een paar preien.
Komt ze op bezoek?
En neemt ze voor een bewoner de krant mee?
Of woont ze hier?
Ik zal er nooit achterkomen.

Ik zit op een bankje
naast twee keurig gekapte en sjiek geklede dames.
Na een minuut of tien stilte spreek ik hen aan.
'Bent u hier al eerder geweest voor een bezichtiging?'
'Ja maar ik was steeds niet aan de beurt.
'Wilt u alleen hier wonen?'
'Ja, ideaal hier zo vlakbij de Dorpsstraat.'

'Ik moet er niet aan denken.'
Zegt de ander.
Twee zussen?
Vriendinnen?

Daar stapt de woningconsulent binnen.
Er zijn veel gegadigden.
We passen niet in de lift.
Zoef zoef ….naar de dertiende verdieping!

Ik haal de centimeter uit mijn zak.
De flat is ruim en leuk ingedeeld.
Rolstoeltoegankelijk ook.
Een meneer maakt de deur naar balkon open.
Holy Moly het lijkt de euromast wel.



Ik grijp me aan het hekje vast.
Ondanks het heerlijke weer,
waai ik uit mijn jasje.
Geen enkele beschutting.
Ik zie me hier niet
met een kopje koffie en een boek
van het uitzicht genieten.


Geen lust om te wachten tot de mensen afdruipen.
en de winnaar uit de bus komt.
Ik meld me af met als reden 'te hoog'.
Mocht er weer een plek komen
op een lagere verdieping,
Dan weet ik nu hoe de flat
er van binnen uitziet.

Als ik wat later bij Joëlla mijn mailbox open,
zit er een aanbieding in
van een woning van de Camee.
Een complex van 'De goede woning'.
Een woningbouwverenging
met andere regels.
Ik moet de andere dag voor tien uur reageren.
Een afspraak maken om op kantoor te komen,
met de benodigde papieren.
Daarna mag ik pas de flat bekijken.
Ik bel de meneer op
 en laat deze aanbieding aan mij voorbijgaan.
Ik heb zo mijn twijfels of

ik wel in deze 'seniorengevangenis' wil wonen. 


dinsdag 14 april 2015

Aflevering 4 - Griekenlandlaan 301

Griekenlandlaan 301

Dinsdag 14 april 2015

Goedgeluimd sta ik een kwartier
voor de afgesproken tijd voor
de flat Socrates op de
Griekenlandlaan.
Bij Joëlla geslapen.
Geen file of ander oponthoud.
Blij stuur ik een WhatsApp naar
mijn vriendin.
'twee kilometer en slechts vijf minuten
met de auto vanaf de Leopoldhove!’

Er parkeert een auto naast me.
De vrouw leest een tijdschrift en
ik vijl mijn nagels.
We stappen gelijktijdig uit.
Ook voor de bezichtiging van
nummer 301?
Ik kan haar het balkon wijzen.

De consulent van de coöperatie
komt samen met een collega aangelopen.
'Goedemorgen mevrouw Donker,
Ja… ik wist dat u kwam en ik heb
versterking meegenomen.
In mijn eentje kan ik al die vragen
van u niet beantwoorden.'
We stappen lachend de lift in.

Die lach vergaat me als de voordeur
van het appartement open gaat
en het groepje woningzoekenden
voor mij naar binnen druppelt.



Wat een nauwe hal,
hier kan nooit een rolstoel naar binnen!
Als extra obstakel zit er ook nog
een verwarmingsbuis.
Ik voel aan de muur, kan hier een
stuk afgebroken worden?
Nee daar zit het toilet.

De consulent belt met de coöperatie,
maar hij krijgt geen info over de
exacte breedte.
Ik zoek tevergeefs in mijn rugzak
naar het Ikea centimetertje.

De flat is prachtig, mooi uitzicht.
Ruim en een goed onderhouden keuken.
Maar de pijn in mijn buik verdwijnt niet.



Er gaan wat mensen weg.
Ik hoor een kleindochter tegen haar oma zeggen.
'Oma, als u het niet mooi vindt
hoeft u het niet te nemen hoor!'
Mijn plek op nummer vijf is opeens nummer één.
Mevrouw nummer zes hoort dat ik weiger.
'Vind u het een fijne flat?'
vraag ik haar.
'Ik moet opnieuw beginnen en er is een
extra logeerkamertje voor de kleinkinderen.'
Ze ziet er niet blij uit,
ze ademt zwaar en
zit uitgeput op de vensterbank.

Ik loop samen met de consulent naar
de berging in de kelder.
Ondanks de grote teleurstelling
wil ik toch
alles gezien hebben.
Hij adviseert mij de coöperatie te bellen,
Met de vraag of alle flats dezelfde
indeling hebben.
Deze locatie stond nummer één op
mijn wensenlijstje.
Als ik mijn teleurstelling uitspreek,
probeert de consulent mij op te monteren:
'U moet naar uw gevoel luisteren,
er komt vast wel een geschikte flat
voor u.'

Thuis ga ik facetimen met Jeltje.
We bestuderen de plattegrond.
Er lijkt wel een puntje weg-getekend te zijn.
Een hoek die er in werkelijkheid wel zit.



Donderdag 16 april 2015

Een terugbel telefoontje van de coöperatie.
Volgens de conciërge hebben alle appartementen
dezelfde indeling.
Ook vraag ik naar de appartementen
om de hoek van de Griekenlandlaan.
In de Athenestraat.


Een fijne plek met balkons op het zuiden.
Drie lagen met een lift.
'Is het mogelijk om die huren als één persoon?'
De medewerkster kijkt het voor me na.
Er komen daar maar weinig woningen vrij.
In 2014 waren dit er twee.
Ik weet niets van nieuwe regels.
Mensen zeggen zo veel,
'daar moet u zich niets van aantrekken.'


Vandaag ontvang ik een uitnodiging
voor een bezichtiging op de Nassaulaan.
Op de 13e etage.
Volgens de folder heeft de flat 12 etages.



Ik word niet vrolijk van het idee van
'aanleunwoning.'
Maar het woordje 'ruim' bevalt me
wel in de omschrijving.



Wie weet?
Tot nu toe kwam ik vaker voor een
verrassing  te staan.
Onduidelijkheden worden ter
plekke ontrafeld.
Ik heb goede moed dat ik het komende
jaar ook eens blij verrast wordt!